بیشتر بدانیم

از حرف تا عمل: آموزش مجازی چقدر مفید است؟

Multi Media Internet Laptop with Objects

از حرف تا عمل: آموزش مجازی چقدر مفید است؟

این روزها بحث آموزشهای مجازی و تحت وب، بسیار داغ شده و هر روز به تعداد پلتفرمهای آموزش مجازی در دنیا افزوده می شود. نمونه هایی چون کورسرا (courser)، یودمی (udemy) و خان آکادمی (khanacademy) را می توان جز موفقترین پلتفرمهای فعال در فضای مجازی نام برد. برخی از این پلتفرمها مانند خان آکادمی به صورت کاملا رایگان فعالیت میکنند و برخی مانند کورسرا و یودمی با استفاده از مدلهای کسب و کار نوآورانه، در حال کسب درآمد از این بازار بکر و دست نخورده میباشند.

در سالهای اخیر و همزمان با سایر نقاط جهان، پلتفرمهای مختلفی برای آموزش مجازی در کشور شروع به کار کرده اند. محتوای آموزشی بیشتر این پلتفرمها رویکرد مهارتی داشته و معمولا به مسائلی مرتبط با بحثهای مدیریت، کسب و کار و روانشناسی میپردازند. ولی سوال اساسی این است که آیا این وبسایتهای آموزشی، توانسته اند بازدهی مورد نظر را داشته باشند یا نه.

شاید آموزشهای مجازی و تحت وب، در ذهن بسیاری از ما تصویر مناسبی نداشته باشد. علت عمده این امر را می توان ناشی از دو فاکتور تجربه اولیه ناخوشایند و همچنین فرهنگ آموزشی رایج در کشور دانست. بسیاری از ما دوران کودکی خود را با اسباب بازی های فیزیکی و به دور از دنیای وب و لوازم تکنولوژیک گذرانده و اصولا بیشتر سالهای آموزش پایه خود را در غیاب لپ تاب و تبلت پشت سر گذاشته ایم. همین امر ما را نسبت به آموزشهای مجازی و تحت وب بدبین کرده است. علاوه بر این نخستین پلتفرمهای دوره های آنلاین در ایران به صورت کاملا مبتدیانه و غیر حرفه ای طراحی شدند و به طبع آن ذهنیت کاربران از این نوع آموزش را به کلی تغییر دادند.

online-education

حال سوال اصلی اینجاست که آیا واقعا دوره های آنلاین کاملا بی فایده اند؟

امروزه با افزایش مشغله های روزمره، بسیاری از ما فرصت شرکت در کلاسهای حضوری را نداریم و همزمان برای ارتقای فرصتهای حرفه ای و شغلی به مهارتهایی نظیر مهارتهای مدیریتی یا روانشناسی نیازمندیم. قاعدتا کلاسهای آنلاین راه حل مناسبی برای این مشکل هستند. ولی نحوه اجرای این کلاسها و میزان تعامل آنها با مخاطب در کیفیت نهایی این دوره ها تاثیر به سزایی دارند. یکی از مشکلات اساسی مخاطبان در این دوره ها عدم تعامل با استاد و نبود حس آموزشی به هنگام یادگیری میباشد. البته این نکته را نباید فراموش کرد که آموزش آنلاین با تیپ شخصیتی برخی افراد سازگاری ندارد و اصولا هرچقدر هم که پلتفرم آموزشی پیشرفته و تعاملی باشد، این دسته نمیتوانند بازدهی لازم را در این کلاسها داشته باشند، ولی با پشیرفت چشمگیر بسترهای آموزش مجازی قطعا میزان تعامل مخاطب با استاد افزایش پیدا کرده و در کنار مزایای متعدد این نوع آموزش، میتوان آینده ای روشن برای آموزش مجازی در سالهای آتی تصویر کرد. البته همواره باید این نکته را در ذهن داشته باشیم که آموزش مجازی حداقل در آینده نزدیک نخواهد توانست به طور کامل جای آموزش حضوری را پر کند.

 

 

 

 

 

 

یک دیدگاه ارسال کنید