باید بدانیم

چرا ما ایرانی ها در کار گروهی ضعیف هستیم؟

کار گروهی

دانشکده مدیریت دانشگاه تهران؛ چرا ما ایرانی ها در کار گروهی ضعیف هستیم؟

یکی از مهمترین ویژگی های انسان جمع گرا بودن او است. انسان ذاتا موجودی علاقه‌مند به جمع و در پی برقراری ارتباطات گسترده تر است و یکی از مهمترین عواملی که باعث پیشرفت او می شود مهارت کار گروهی می باشد. مهارت کار گروهی یکی از مهارت های هوش هیجانی و اجتماعی است. اهمیت این عامل بقدری است که می توان گفت بخش بزرگی از پیشرفت بشر مدیون شوق و میل به پیوند، جمع و اتحاد بوده است.

یکی از مواردی که در جامعه ی ما بسیار به چشم می آید و موجب پراکندگی و جدایی انسان ها از یکدیگر شده است عدم توانایی و مهارت کار و زندگی گروهی می باشد. سوال مهم این است که چرا ایرانی ها در کار گروهی ضعیف هستند و ریشه های این موضوع چیست؟

کار گروهی

در این مقاله سعی داریم به شرح هشت دلیل از دلایل ضعف کار گروهی در جامعه ایرانی بپردازیم:

همه افراد می خواهند همه کار را انجام دهند

یکی از مسائلی که با ذات کار گروهی در جامعه ی ما در تضاد است تمایل افراد به داشتن چندین نقش، شغل و تخصص به طور همزمان می باشد. گویی غالبا می خواهند همه فن حریف باشند. به عنوان مثال فارق التحصیلان رشته های مختلف دانشگاهی بر اساس مدگرایی شغلی یا بازار پویای کاری به یک حرفه ی خاص هجوم می آورند که ارتباطی با تخصص آن ها ندارد. برخی از افراد به دلیل داشتن سرمایه مالی وارد حرفه هایی می شوند که تخصص شان نیست و…

دلیل این مسئله می تواند هم کسب درآمد بیشتر باشد، هم می تواند مربوط به این حقیقت باشد که بسیاری از افراد جامعه ی ما می خواهند با القاب و عناوین مختلف، خود را در گروه و جامعه معرفی کرده و جایگاه اجتماعی بالا کسب کنند.

می توانیم کار تیمی را از زنبور ها بیاموزیم، ما کار گروهی بلد نیستیم، همه ما می خواهیم شهد یک گل را بمکیم. راه حل این است که بیاموزیم که در زندگی جمعی هر کسی باید اثر منحصر به فرد خود را بر اساس توانایی ها، مهارت ها و استعداد خود بر جای بگذارد. مسیر خود را مشخص کنیم و در همان مسیر گام برداریم.  هر بخشی از جامعه به حمایت بخش های مرتبط با تخصص خود بپردازد. در اینصورت هم تمام افراد بخش های مختلف از وظایف این گروه را به عهده می گیرند و مشغول می شوند و هم گروه (جامعه) رشد می کند.

از کار انفرادی بیشتر لذت می برند

اینکه چرا بسیاری از افراد جامعه ی ما از کار انفرادی بیشتر لذت می برند دلایل مختلفی دارد که در ادامه ی مقاله بیشتر به آن ها اشاره می کنیم. از دلایلی که افراد کار انفرادی را به کار گروهی ترجیح می دهند عدم اطمینان آن ها به نتیجه کار افراد دیگر، وسواس، کمال گرایی، خودشیفتگی و ضعف مهارت کار تیمی است. بسیاری از افراد فکر می کنند که کار و اثر خودشان از همه بهتر است، بنابراین، اجازه ی مشارکت به دیگران را نمی دهند و ترجیح می دهند که همه کار ها را خود انجام دهند.

تحسین طلبی

یکی دیگر از دلایلی که موجب می شود افراد تمایل بیشتری به کار انفرادی پیدا کنند نیاز به تحسین و تشویق است. برخی دوست دارند که فقط خودشان برنده و انجام دهنده ی کار ها باشند. شدت نیاز به تحسین و شناخته شدن در این افراد به حدی است که اگر وارد کار گروهی شوند انگیزه خود را از دست داده و احساس محدودیت می کنند.

خود رای بودن

یکی دیگر از دلایلی که باعث می شود افراد کار انفرادی را بر کار گروهی ترجیح دهند خودرایی و خود محوری افراد است. برخی از افراد تمایلی به شنیدن و به کار بردن نظرات دیگران ندارند و نظر خود را ارجح بر دیگران می دانند. اگر این دسته از افراد بتوانند کنترل گروه را بدست گیرند و دیکتاتوری اعمال کنند، در گروه می مانند اما اگر قرار بر مشارکت آرا و همبستگی باشد غالبا احساس بدی به آن ها دست داده و گروه را ترک می کنند.

عدم تمایل به پذیرش یا حل تفاوت ها میان اعضای گروه

مواجهه با تفاوت ها، پذیرش یا حل آن ها برای برخی از افراد دشوار است. در جامعه ی ما نیز ضعف زیادی در این بخش دیده می شود. گاهی بعضی از افراد برای فرار از تفاوت ها یا حل تعارضات ترجیح می دهند که در انجام کار ها تنها باشند.

عدم تمایل به رعایت قوانین و هنجار های کار گروهی

یکی دیگر از مواردی که می تواند موجب جدایی افراد از گروه شود دشواری رعایت قوانین و هنجار های گروه است. برای بعضی از افراد تبعیت از یک گروه و قوانین آن دشوار است که البته این مسئله به خود رای بودن و خودشیفتگی افراد باز می گردد. برخی از افراد فکر می کنند که قوانین و هنجار ها باید فقط برای دیگران باشد و آن ها می توانند آنطور که نظر شخصی خودشان هست زندگی کنند اما این طرز تفکر با زندگی گروهی در تضاد است.

یکی از ویژگی های افرادی که مهارت کار گروهی را در خود دارند «رعایت قوانین و هنجار های گروه» است. ویژگی دیگر این است که افراد گروه اهداف گروه را بر اهداف فردی خود ارجح می دانند.

کار گروهی

مانع دیدن گروه در دستیابی به اهداف

گاهی تک روی و خودشیفتگی در برخی از افراد آنقدر قوی است که کار گروهی آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد و وجود یک گروه را مانعی برای دستیابی به اهداف خود می دانند. گاهی هم مداخلات بیش از حد یا بی جای اطرافیان موجب می شود که افراد، گروه را مانعی بر سر راه خود ببینند.

چرایی آن واضح است: ۱- عدم تمایل به رعایت قوانین گروه ۲-عدم تحمل و پذیرش تفاوت ها ۳- روحیه ی دیکتاتوری و زورگویی برای تحمیل نظرات و علاقه مندی های خود ۴- اولویت دادن همیشگی خود بر دیگران و گروه ۵- عدم توانایی برای تقسیم و تسهیم کار ها ۵- عدم توانایی برای هم زیستی مسالمت آمیز در افراد ۶- دخالت افراد در زندگی و کار یکدیگر

ترس از یکدیگر

اگر در جامعه ای افراد آن نسبت به یکدیگر ترس پیدا کنند، در آن جامعه پراکندگی و جدایی رخ می دهد. ظاهرا در جامعه ی ایرانی چه در داخل ایران و چه در خارج از ایران مردم از یکدیگر بابت ضربات احتمالی که تهدیدشان می کند می ترسند و نوعی مردم گریزی بوجود ایجاد شده است. دلیل دیگر این ترس عدم پذیرش تفاوت ها و تعارضاتی است که میان افراد پیش می آید و آن ها قادر به مدیریت این تعارضات نیستند.

اگر بخواهیم تمام این موارد را در یک جمله خلاصه کنیم باید بگوییم که «مردم ایران هوش هیجانی و اجتماعی پایینی دارند» زیرا غالبا یا با خود یا در رابطه با دیگران مشکلات زیادی دارند.  غالبا یا خود بیمار هستند یا روابط بیمارگونه ای دارند و در موارد بسیاری، افراد هر دو این مشکلات را با هم دارند.

آکادمی یادگیری مجازی (www.VLA.ir)

خلاصه
تاریخ بازبینی
آیتم های بازبینی
چرا ما ایرانی ها در کار گروهی ضعیف هستیم؟
امتیاز نویسنده
51star1star1star1star1star

۳ نظر

  • سلام
    خب اکثر این موارد را تقریبا همه ما درک میکنیم.
    انفرادی فقط میتوان کار کوچک انجام داد. کار بزرگ نیاز به گروه دارد.
    اما حالا راه حل غیر توضیحی و کلامی منظورم راه حل عملی قدم به قدم و قابل اجرا چیست؟

  • سلام به خوانندگان این متن. آیا شما میدونستید در همین دانشگاه تهران خودمون یک از شروط گرفتن ارتقا توسط اساتید نوشتن کتاب به صورت تک نفرست؟!!!!!!!!!!!
    خیلی تلخه این ماجرا

یک دیدگاه ارسال کنید